دولت دوم دولتى كه از اوليا به داوران رسيد داوران بنى اسرائيل عبرانيان بدان سبب كه از ديگر امتها جدا افتاده بودند از آموختن حكمت محروم مانده بودند و تنها به علوم شريعت و سيرهء پيامبران اكتفا كرده بودند . احبارشان داناترين مردم به اخبار پيامبران ، آغاز آفرينش بودند و بعدها ديگران اين اخبار را از آنان آموختند . مساكنشان در بلاد شام و پادشاهيشان در دورهء نخستين و دورهء بعد در آن سرزمين بود ، تا آنگاه كه پس از آمدن حضرت مسيح خود منكر « 56 » او شدند و تيتوس پسر وسپاسيانوس « 57 » پادشاه روم آنان را از آنجا براند و دولتشان را برانداخت و جمعشان را پريشان كرد « 58 » . پس عبرانيان در بلاد و اقطار زمين پراكنده شدند ، چنان كه در هيچ جاى زمين نيست ، چه در مشرق و چه در مغرب و چه در جنوب و چه در شمال ، كه جماعتى از ايشان در آنجا زيست نكنند . مگر در جزيرة العرب ، يعنى حجاز و نجد و تهامه و يمن . زيرا عمر بن الخطّاب يهود را از آن سرزمين بيرون رانده است . چون اين قوم در شهرها آواره شدند همت برخى از آنان به جوش آمد و به طلب علوم نظرى و كسب فضايل عقلى روى آوردند و پاره‌اى نيز در فنون حكمت سرآمد شدند .